مدیریت علف‌های هرز در نخود؛ تولیدی سالم و پایدار

نوع مقاله : مقاله ترویجی

نویسندگان

1 فارغ التحصیل دکترای علوم علف های هرز، دانشگاه محقق اردبیلی

2 بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز نحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، سازمان تحقبقات، آموزش و ترویج کشاورزی، جیرفت، ایران

چکیده

علف‌های هرز یکی از مهم‌ترین عوامل محدودکنندۀ تولید نخود در ایران، به‌ویژه در نخود پاییزه هستند. تراکم و زیست‌توده علف‌های هرز در نخود پاییزه به ترتیب هفت و دو و نیم برابر بیشتر از نخود بهاره است. خسارت علف‌های هرز به نخود در تبریز، کرمانشاه و آذربایجان غربی به ترتیب 3/48، ۵۷ و ۳۶ درصد تخمین زده شده است. «پیچک» و «بیتیراخ» بیشترین حضور را در مزارع نخود دارند. «پیریدیت» و «لینورون» تنها علف‌کش‌های ثبت‌شده برای استفاده در مزارع نخود در ایران هستند. با این حال، نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که «فومسافن» و «ایزوکسافلوتول» مناسب‌ترین علف‌کش‌ها برای مزارع نخود هستند. ترکیب علف‌کش‌ها و کنترل مکانیکی یکی از روش‌های مؤثر برای کاهش علف‌های هرز است. وجین دستی و کشت بین ردیف‌ها مؤثرترین روش‌های مکانیکی کنترل علف‌های هرز هستند. نیتروژن بالا وزن خشک علف‌های هرز را افزایش می‌دهد. بقایای گلرنگ و جو باعث کاهش جمعیت و زیست‌توده علف‌های هرز می‌شوند. سیستم‌های کشت مخلوط جو - نخود و گندم - نخود باعث افزایش عملکرد نخود همراه با کنترل مناسب علف‌های هرز می‌شوند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات