1
دانش آموخته رشته اگروتکنولوژی گرایش علوم و تکنولوژی بذر دانشگاه فردوسی مشهد
2
استاد گروه اگروتکنولوژی دانشگاه فردوسی مشهد
3
استادیار گروه اگروتکنولوژی دامشگاه فردوسی مشهد
چکیده
افزایش جمعیت جهان و تغییر اقلیم، تأمین امنیت غذایی را به خطر انداخته است. بنابراین، یافتن راهحلهایی برای مقابله با این چالش و تعدیل اثرات منفی آن، بیش از پیش حائز اهمیت است. حبوبات پس از غلات، یکی از اصلیترین مواد غذایی در رژیم جوامع مختلف به شمار میروند و افزایش بهرهوری منابع، بهویژه آب، در تولید آنها مهم است. نخود با درصد پروتئین بالا، جایگزین مناسبی برای پروتئین حیوانی در رژیم غذایی افراد، بهخصوص در مناطق کمبرخوردار، محسوب میشود؛ چرا که آب مصرفی برای تولید یک کیلوگرم پروتئین گیاهی، تنها یک سوم آب لازم برای تولید یک کیلوگرم گوشت گاو است. در ایران، حدود ۴۱۶ هزار هکتار از اراضی کشاورزی زیر کشت نخود(Cicer arietinum L.)قرار دارد. نخود منبعی غنی از پروتئین است که از دیرباز در رژیم غذایی ایرانیان جای داشته است؛ با توجه به آنچه بیان شد یافتن شیوه های نوین کشت نخود ضرورت دو چندان می یابد؛ استفاده از روش نشاکاری در کشت نخود میتواند مصرف آب را بهطور چشمگیری کاهش دهد و کارایی مصرف آب و سایر منابع را افزایش دهد.
)