عضو هیات علمی بخش تحقیقات خاک و آب مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
چکیده
در یک آزمایش دو ساله تاثیر کودهای شیمیایی و زیستی در عملکرد لوبیا بررسی شد. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از الف: مصرف فسفر بر اساس آزمون خاک (P1) 30 درصد بیشتر از آزمون خاک (P2) و30 درصد کمتر از آزمون خاک(P3) ب: مصرف روی بر اساس آزمون خاک (ZN1)، 30 درصد بیشتراز آزمون خاک(ZN2) و 30 درصد کمتر از آزمون خاک (ZN3) ج: کودهای زیستی شامل تلقیح بذر با کودهای زیستی (B1) و عدم تلقیح بذر(B0) عملکرد دانه، برخی ازاجزای عملکرد، وزن تر و خشک بوته، ارتفاع بوته، طول دوره رشد، درصد کلونیزاسیون ریشه، روز درجه رشد، سرعت رشد محصول و مقادیر نیتروژن، فسفر، پتاسیم و روی در دانه اندازهگیری شد. نتایج دو سال آزمایش نشان داد بیشترین مقدار عملکرد دانه برابر 2092 کیلو در هکتار در تیمار با مصرف فسفر 30 درصد بیشتر از آزمون خاک و روی 30 درصد کمتر از آزمون خاک بود. روز درجه رشد در سال اول برابر 1056 و در سال دوم برابر 1088بود. بیشترین مقدار سرعت رشد برابر5/5 گرم در روز با مصرف فسفر 30 درصد بیشتر از آزمون خاک و روی 30 درصد کمتر از آزمون خاک و تلقیح بذر با کودهای زیستی بود. بیشترین تعداد غلاف در بوته و تعداد دانه در بوته به ترتیب برابر 3/14 و 48 عدد در تیمار P3Zn3B0 بود. بیشترین مقدار وزن ریشه در بوته برابر 7/4 گرم در تیمارP2Zn1B1 بود. بیشترین مقدار ارتفاع گیاه برابر 94 سانتیمتر نیز در تیمار P2Zn3B1 بود. بر اساس ارزیابیهای اقتصادی، تیمار P3Zn3B0 با بازده ناخالص 80/1255 ریال در هکتار دارای بیشترین بازده ناخالص اقتصادی در بین تیمارها بود. نتایج این آزمایش نشان داد که مصرف فسفر سی درصد بیشتر از آزمون خاک و تلقیح بذر باکودهای زیستی، باعث افزایش سرعت رشد و عملکرد بیشتر در لوبیا چیتی شده است.
)