کنترل شیمیایی علف‌های هرز مزارع عدس با علف‌کش‌های پیش و پس رویشی در مناطق دیم سردسیر

پورحیدر غفار بی, سهیلا; نجفی, حسین; قهرمانیان, غلام رضا; تبریزی, مژگان

کنترل شیمیایی علف‌های هرز مزارع عدس با علف‌کش‌های پیش و پس رویشی در مناطق دیم سردسیر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

¹ استادیار پژوهشی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران

² دانشیار پژوهشی موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

³ 1. استادیار پژوهشی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران

چکیده

علف‌های هرز از مهم‌ترین عوامل کاهش عملکرد عدس در مناطق سردسیر کشور محسوب می‌شوند. رشد کند اولیه و رقابت با علف‌های هرز، به‌ویژه در شرایط محدودیت رطوبت، باعث کاهش قابل توجه عملکرد عدس می‌شود. به‌منظور ارزیابی نوع، دز و زمان کاربرد علف‌کش‌ها بر کنترل علف‌های هرز و عملکرد عدس پژوهشی در سال زراعی 1404–1403 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه اجرا شد. علف‌کش‌ها شامل تری فلورالین (قبل از کاشت)، پندی متالین (پس از کاشت)، ایزوکسافلوتل، فلوروکلریدون، ایمازاتاپیر، متری‌بوزین و آکلونیفن (3 الی 4 برگی عدس) و ایمازاتاپیر، متری‌بوزین و آکلونیفن (6 الی 8 برگی عدس) بود. علف‌کش‌های ایمازاتاپیر، متری‌بوزین و آکلونیفن بیشترین کاهش تراکم و وزن خشک علف‌های هرز را نشان دادند و کاربرد این علف‌کش‌ها در مرحله 6 تا 8 برگی عدس از نظر کنترل علف‌های هرز قوی‌تر بود. علف‌کش‌های ایزوکسافلوتل و فلوروکلریدون باعث خسارت شدید و از بین رفتن بوته‌های عدس شدند. ایمازاتاپیر و متری‌بوزین (به ویژه در مرحله‌ی 6 الی 8 برگی عدس) موجب زردی، کاهش تراکم و افت عملکرد عدس شدند. علف‌کش آکلونیفن در دزهای 500 و 700 میلی لیتر در هکتار و در مرحله 3 تا 4 برگی عدس کمترین خسارت و عملکرد مناسبی نشان داد. بیشترین عملکرد دانه (573 کیلوگرم در هکتار) مربوط به شاهد کنترل‌شده (وجین کامل) بود. در میان علف‌کش‌های شیمیایی، آکلونیفن در مرحله 3 تا 4 برگی عدس بهترین تعادل بین کنترل علف‌های هرز و حفظ عملکرد محصول را داشت. کمترین عملکرد دانه در شاهد آلوده به علف هرز ثبت شد که بیانگر شدت رقابت علف‌های هرز در کل دوره رشد بود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات